ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

624

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

ريش را علامت كرم بيشتر بينى جنانك من ياذ كردم مرهم خنك‌تر سازى ، و هر كاه كه نشان « 1 » سرد بيشتر بينى مرهم كرم‌تر سازى ، و من ياذ كنم داروى « 1 » كرم و سرد تا تو بدانى و بدان كار كنى ، و ياذ دار كه « 3 » جن ريش « 3 » كنده كردذ « 2 » مرده كرده بوذ بداروى زنكارى علاج كنى يا بدارو ديك بر ديك . [ صفت او ] « 4 » : يك رطل زرنيخ زرد سوذه و خشار و آهك و زنكار از هر يكى ده ستير سيماب و نوشادر از هر يكى بنج ستير ، اين‌همه را بسايذ به آب نخستين تا سيماب بميرذ . ( f . 497 ) انكاه خشك كند و ديكربار بسايذ و آنكاه اين‌همه را بيكى ديك كشيفعنى « 5 » اندر كند و ديك را بكاه - كل زذه بوذ و زبر ديك يكى « 6 » طغارجه بنهذ و بكل « 7 » حكمت « 7 » بزنذ تا همه استوار شوذ جنانك ديك زر بختن بوذ ، و آنكاه زير « 8 » آتش كند جندانى كه ديك جن آتش كردذ « 9 » بجاى ماند تا سرد شوذ « 10 » و ديك بكشايذ بر سر طغارجه جيزى بمانده بوذ ان را بركيرد « 11 » و « 11 » ان ديك بر ديك بوذ . « 12 » [ صفت ] « 4 » آب نخستين « 13 » : بكيرذ خشار و آهك « 14 » برابر « 14 » و هم جند ايشان هر دو شش بار آب برافكند « 15 » و بافتاب بنهذ سه روز و همىجنبانذ و باز صافى كند ان آب نخستين بوذ ، و اين « 16 » ديك بر ديك داروى بوذ تيز و داغ‌كننده و من بسيار ديذم ريش كه كوشت برنياورد و روزكار برآمد و

--> ( 1 - 1 ) - ف : سردى بينى مرهم كرم‌تر سازى و من ياذ كنم داروها ( 2 ) - ب ه : و ( 3 - 3 ) - ف : ريش چن ( 4 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 5 ) - ف : ظ . كشيفعنى ب ه : كشغان ، خ م : افزوده . ظ . بوته ( 6 ) - ف : « يكى » ندارد ( 7 - 7 ) - م : محكم ( 8 ) - ب ه : او ( 9 ) - ف : افزوده . و ( 10 ) - ف : سرد كردذ ( 11 - 11 ) - ف : كه ( 12 ) - ب ه : بمنصورى حوالت كرده بودم باز اينجا ياذ كردم تا ترا اسان بود ( 13 ) - ف : افزوده . نخستين . ب ه : افزوده . اين را ما الاول خوانند ( 14 - 14 ) - ف : را بر ( 15 ) - ف : برفكند ( 16 ) - ف : ان